അധ്യായം 4: മാറ്റത്തിന്റെ വർണ്ണങ്ങൾ
തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ. പതിവുപോലെ ഓഫീസ് തിരക്കുകളിലേക്ക് ഉണർന്നിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടെന്നാണ് മെയിൻ ഗ്ലാസ്സ് ഡോർ തുറന്ന് ആ പെൺകുട്ടി അകത്തേക്ക് വന്നത്. സ്ലിം ഫിറ്റ് ബ്ലാക്ക് ട്രൗസറും, ക്രീം നിറത്തിലുള്ള സിൽക്ക് ഷർട്ടും, അതിനുമുകളിൽ പ്രൊഫഷണൽ ലുക്ക് നൽകുന്ന ഒരു ഡാർക്ക് ബ്ലേസറും. ഹൈ ഹീൽസ് ചെരുപ്പുകളുടെ ശബ്ദം ആ ഫ്ലോറിൽ മുഴങ്ങി. മുടി വളരെ സ്റ്റൈലിഷായി പോണിടെയിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. നേരിയ മേക്കപ്പിൽ അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ തിളങ്ങിയിരുന്നു.
ജീവനക്കാർ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. അത് രാധികയായിരുന്നു! ചുരിദാറിട്ട് തലതാഴ്ത്തി നടന്നിരുന്ന ആ പഴയ രാധികയല്ല, തികഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ നോക്കി മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്ന പുതിയ രാധിക.
സൂരജ് തന്റെ ക്യാബിനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച കാണുന്നത്. അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവൻ ശരിക്കും അമ്പരന്നുപോയി. ഇത്രയും നാൾ തനിക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ടായിരുന്ന ആ സാധാരണ പെൺകുട്ടിയാണോ ഈ സുന്ദരി? അവൻ അവളിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ മാറ്റാൻ പാടുപെട്ടു. രാധിക അവനെ കണ്ട് വളരെ ക്യാഷ്വലായി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് സിഇഒയുടെ ക്യാബിന് മുൻപിലുള്ള അവളുടെ പുതിയ അഡ്വാൻസ്ഡ് ഡെസ്കിലേക്ക് നടന്നുപോയി. സൂരജിന്റെ ഉള്ളിൽ അവളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറുകയായിരുന്നു. അന്ന് മുതൽ അവനിൽ രാധികയോട് വലിയൊരു ക്രഷ് തോന്നിത്തുടങ്ങി.
അധ്യായം 5: അധികാരത്തിന്റെ കളി
രാധികയുടെ മാറ്റം വെറും വസ്ത്രധാരണത്തിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അവളുടെ സംസാരത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ആ മാറ്റം പ്രകടമായിരുന്നു. സിഇഒയെ കാണേണ്ടവരെല്ലാം ഇപ്പോൾ രാധികയെ കണ്ടു അനുവാദം വാങ്ങിയ ശേഷം മാത്രമേ അകത്തേക്ക് പോകാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. അത് കമ്പനിയുടെ ജനറൽ മാനേജർ ആയ സൂരജിന് പോലും ബാധകമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം സൂരജ് രാധികയുടെ ഡെസ്കിന് മുൻപിലെത്തി. അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
“യെസ് മിസ്റ്റർ സൂരജ്? എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?” കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ രാധിക ചോദിച്ചു.
“രാധിക… സിഇഒ സാർ അകത്തുണ്ടോ? എനിക്കൊന്ന് കാണണമായിരുന്നു.” സൂരജ് തന്റെ കാന്തികമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
രാധിക അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് എടുത്തിരുന്നോ മിസ്റ്റർ സൂരജ്?”
സൂരജ് അല്പം അമ്പരപ്പോടെ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ കമ്പനിയുടെ ജി എം ആണ് രാധിക. എനിക്ക് സാറിനെ കാണാൻ മുൻകൂട്ടി അനുവാദം വാങ്ങേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ.”
“ക്ഷമിക്കണം സൂരജ്,” രാധിക വളരെ പ്രൊഫഷണലായി മറുപടി നൽകി, “സാർ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട സൂം മീറ്റിങ്ങിലാണ്. ആരെയും കടത്തിവിടരുതെന്ന് കർശന നിർദ്ദേശമുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഒരു ഇരുപത് മിനിറ്റ് വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരും.”
സൂരജിന് അത് വലിയൊരു തിരിച്ചടിയായിരുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ ആ ഗാംഭീര്യം അവനെ കൂടുതൽ അവളിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു. അവൻ അവളുടെ മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. തന്നെ ഇത്രയും നാൾ അവഗണിച്ചവനെ തന്റെ മുൻപിൽ ഇരുത്താൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ഒരു ചെറിയ പ്രതികാരചിരി രാധികയുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു. അവൾ അവനോട് ഒരു നാടകം കളിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
അധ്യായം 6: പ്രണയത്തിന്റെ എരിവും പുളിപ്പും
തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ സൂരജ് പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി രാധികയുടെ ഡെസ്കിന് മുൻപിൽ വരാൻ തുടങ്ങി. ഒരിക്കൽ അവൻ അവൾക്കായി ഒരു കപ്പ് കാപ്പിയുമായി വന്നു.
“രാധിക, യു ലുക്ക് ടയേർഡ്. ഒരു കോഫി ആയാലോ?”
രാധിക ആ കോഫി ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു, “താങ്ക്സ് സൂരജ്. പക്ഷെ എനിക്ക് ഓഫീസ് സമയത്ത് വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് സമയം കളയാൻ താല്പര്യമില്ല. പിന്നെ, ഞാൻ ബ്ലാക്ക് കോഫി മാത്രമേ കുടിക്കാറുള്ളൂ.” അവൾ അവനെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ വീണ്ടും ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
സൂരജ് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൻ അവളെ ഇംപ്രസ്സ് ചെയ്യാൻ പല വഴികളും നോക്കി. അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവൾ കൃത്യമായ കോർപ്പറേറ്റ് ഭാഷയിൽ അവന് മറുപടി നൽകി. തന്നെ വളയുന്ന പെൺകുട്ടികൾക്കിടയിൽ തന്നെ ഒട്ടും വകവെക്കാത്ത രാധിക അവനൊരു അദ്ഭുതമായി. അവൻ അറിയാതെ അവളെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി.
രാധിക ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ താൻ അനുഭവിച്ച അവഗണനയ്ക്കുള്ള മധുരമായ പ്രതികാരമായിരുന്നു അവൾക്കത്. എങ്കിലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അവൾക്കും അവനോടുള്ള പ്രണയം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവൻ തന്നെ ഒരു തമാശയായി കാണുകയാണോ എന്ന ഭയം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. വെറുമൊരു ആകർഷണത്തിന്റെ പേരിൽ അവനെ വിശ്വസിക്കാൻ അവൾ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.